marcin

  • Dokumenty90
  • Odsłony22 250
  • Obserwuję11
  • Rozmiar dokumentów187.3 MB
  • Ilość pobrań4 660

RODZAJE SZWÓW CHIRURGICZNYCH

Dodano: 14 miesiące temu
R E K L A M A

Informacje o dokumencie

Dodano: 14 miesiące temu
Rozmiar :1.8 MB
Rozszerzenie:pdf
Odsłony:237
Pobrania:26

RODZAJE SZWÓW CHIRURGICZNYCH.pdf

marcin Dokumenty Dokumenty - nauka, biznes

Komentarze i opinie (0)

Transkrypt ( 20 z dostępnych 52 stron)

RODZAJE SZWÓW CHIRURGICZNYCH

Rana-vulnus •Jest to każde naruszenie ciągłości tkanek lub ich fizycznej spoistości •Każda rana posiada brzegi, ściany, dno oraz rozwarcie •Każdej ranie towarzyszą wszystkie objawy zapalenia: tumor, rubor, dolor, calor, functio laesa •Rana cięta= rana chirurgiczna

Gojenie rany Rany goją się na trzy sposoby: •rychłozrost-sanatio per primam intentionem- sposób gojenia dla ran ciętych i niezakażonych •ziarninowanie-sanatio per granulationem- sposób gojenia się większości ran niezaopatrzonych chirurgicznie •pod strupem-sanatio sub crustam-jedyny nie pozostawia blizny i zachodzi podczas gojenia otard naskórka i błon śluzowych

W celu skrócenia czasu gojenia się rany oraz uzyskania lepszego efektu kosmetycznego zbliżamy brzegi rany szwem chirurgicznym

Pierwsze doniesienia o zastosowaniu szwów pochodzą z Egiptu. Istnieją papirusy sprzed 3000 roku pne przedstawiające narzędzia chirurgiczne, wśród których były igły a najstarszy na świecie szew znajduje się w brzuchu egipskiej mumii z 1100 roku pne

Wieki dawne Wiele ludów pierwotnych używało do zbliżania brzegów ran produktów naturalnych takich jak: kora, ciero, żywice, pergaminy, fragmenty ścięgien i jelit zwierzęcych, włosów. Znany był również szew Ant z użyciem szczęk mrówek bengalskich, które pozostawiano w ranie po zbliżeniu jej brzegów a resztę ciał mrówki ukręcano

Czasy nowożytne Przez wiele stuleci chirurdzy starali się odnaleźd najlepszy materiał i technikę zszywania ran. Przełom nastąpił dopiero w wieku XIX wraz z teoriami aseptyki i antyseptyki. Wyjaławianie nici chirurgicznych przez Listera przyniosło znaczna poprawę w jakości gojenia i estetyce rany oraz spowodowało gwałtowny spadek zgonów z powodu zakażeo ran pooperacyjnych. Obecnie po wielu latach eksperymentowania z materiałami do szycia posiadamy całą gamę szwów, które można dopasowad do warunków każdej rany.

Niezbędny sprzęt

Podstawowe narzędzia

Zakładanie jałowych rękawiczek

Rodzaje szwów Ze względu na czas zakładania szwu możemy je podzielid na: •Szew pierwotny rany-stosowany w leczeniu ran ciętych nie zakażonych, których brzegi są dobrze dopasowane, do 8h od urazu •Odroczone zszycie rany-stosowany w razie braku pewności co do jałowości rany lub jej wystarczającego ukrwienia. Po oczyszczeniu ranę zostawia się otwartą (z jałowym opatrunkiem i niezawiązanym szwem) na 24-72 h , jeżeli rana goi się prawidłowo można ją zamknąd. •Szew wtórny rany-stosowany po wtórnym wycięciu rany odroczonej lub wcześniej zakażonej po ustąpieniu zakażenia. Gdy występuje ziarninowanie wykonywane jest wycięcie tkanek martwiczych i następnie założenie szwów.

Rodzaje szwów Ze względu na technikę zakładania szwów możemy podzielid na : •szwy pojedyncze •szwy ciągłe •inne : stripy, staplery, klamerki metalowe Michela

Technika szycia Niezależnie od wyboru techniki szycia aby uzyskad optymalny efekt estetycznej i wąskiej blizny należy przestrzegad kilku zasad: •Igłę należy wkłuwad prostopadle do powierzchni tkanki •Odległośd między kolejnymi wkłuciami igły powinna stanowid dwukrotną odległośd od wkłucia do brzegu rany •Szew służy do zbliżania brzegów rany dlatego nie dociągamy pierwszego węzła tylko drugi by nie dopuścid do przecięcia brzegu rany nicią lub do martwicy z powodu zbyt silnego ucisku tkanek

Technika szycia •Rany powinny byd zszywanie dwuwarstwowo: szwem podskórnym w celu zbliżenia brzegów rany zaś szwem skórnym w celu ich odpowiedniej adaptacji •W przypadku ubytku skóry należy wykonad taki typ plastyki aby zapobiec powstaniu napięcia w ranie •Szwy powinny byd utrzymywane możliwie najkrócej oraz należy bezwzględnie przestrzegad wtórnych zakażeo oraz krwawieo do rany

Etapy przygotowania •Uzyskanie pisemnej zgody od pacjenta lub jego opiekuna prawnego •Przygotowanie jałowego pola operacyjnego •Znieczulenie miejscowe •Zapewnienie hemostazy •Wypłukanie rany solą fizjologiczną i chirurgiczne jej opracowanie •Zszycie warstwowe •Założenie opatrunku

Trzymanie narzędzi Igłę umieszczamy w imadle tak by jej długa oś z długa osią imadła tworzyły kąt prosty. Igła powinna byd zapięta w imadle w 1/3 długości od strony uszka a koniec branszy imadła powinien wystawad lekko za igłę. Pęsetę trzymamy tak jak długopis pomiędzy kciukiem a palcami wskazującym i środkowym.